Resulzade

İsrail-70

Bizim yerlimiz və FB dostum Mark öz FB statusunda yubiley təbriki paylaşıb.

[Поздравляю мою маленькую молодую и гордую страну с Днём Независимости...................Израилю есть чем гордиться..................... - некоторые достижения, повышающие нашу национальную гордость :]

:

🔴 Израиль входит в число восьми стран мира, способных создавать и запускать собственные спутники.

🔵 Израиль, Россия, США и Китай являются единственными четырьмя странами мира, которые владеют шпионским спутником.

Израиль является одной из единственных стран с ядерным оружием (по данным зарубежных изданий) вместе с США, Россией, Англией, Францией, Китаем, Индией и Пакистаном.

🔵 Израильский Меркава Марк 4 считается одним из лучших танков в мире.

🔴 Самый защищенный боевой бульдозер в мире - это D9 боевого инженерного корпуса ИДФ (и даже содержит мировой рекорд Гиннеса).

🔵 Израиль является членом Всемирного космического клуба, в котором всего девять членов.

🔴 Израильские военно-воздушные силы считаются одними из лучших в мире и имеют ряд мировых рекордов в области воздушной войны.

🔵 Военно-морское командование Израиля (Шайтеет 13) занимает одно из десяти лучших подразделений в мире.

🔴 Израиль является мировым лидером в области беспилотных летательных аппаратов (БПЛА), а в 2013 году он был удостоен звания крупнейшего в мире экспортера беспилотных летательных аппаратов, и Израиль занимает ведущее положение в мире по экспорту вооружений по своим размерам.

🔵 Израиль является крупнейшим экспортером бриллиантов в мире. Израильская алмазная биржа - крупнейший в мире и самый важный центр торговли алмазными алмазами, с более чем 60 процентами оборота в мире.

🔴 Израиль является одним из крупнейших экспортёров осетровой икры и цитрусовых в мире.

🔵 В Израиле 12 лауреатов Нобелевской премии, что является удивительной фигурой по отношению к населению страны, получившей Нобелевские премии по отношению к численности населения.

🔴 Аэропорт Бен-Гурион считается одним из самых безопасных аэропортов в мире, где каждый год международные компании узнают об инновационных методах безопасности.

🔵 Израиль считается одним из ведущих высокотехнологичных центров в мире.

🔴 Израиль является одной из самых передовых стран в мире по опреснению воды.

🔵 У израильтян мировой рекорд урожайности хлопка на дунам (245 кг !!!). Средний показатель в мире составляет всего 70 килограммов.

🔴 Добыча молока для коров в Израиле - самая высокая в мире!
Израильская корова считается мировым лидером в производстве молока, среднее производство молока каждой израильской коровы составляет 11 653 литра по сравнению с 8 000 литров на корову в Европе)

🔵 Число научных статей на душу населения, написанных израильтянами, является одним из самых высоких в мире, а Израиль занимает третье место в мире (вместе со Швейцарией) по отношению к зарегистрированным патентам на душу населения.

🔴 Средняя продолжительность жизни в Израиле занимает шестое место в мире. (Мужчины - 80,6 года, женщины - 84,3 года)

🔵 Младенческая смертность в Израиле является одной из самых низких в мире.

🔴 Израиль занимает 19-е место из 195 стран, перечисленных в индексе развития человеческого потенциала.

Рейтинг восьмой в мире страны в Глобальном индексе силы.

В четвертом рейтинге образованных стран мира.

Десятый в мире индекса здоровья (из 163 стран)

В рейтинге самых инновационных стран мира занял третье место (из 144 стран).

Первое место в мире по ежегодной посадке новых деревьев.

.

Resulzade

"Orta doğu" yaxud "Yaxın Şərq"də baş verənlərə Suriya timsalında "ReAl" izah

Altay Göyüşov 

Bir Hafiz Əsəd adında diktator var idi. Hər seçkidə özünə 90 faiz yazdırır, demokratik dünyəvi müxalifəti tutur, türmələrə basır, öldürürdü. Mediya və toplaşmaq azadlığını məhv edirdi. Bəzən ayrı-ayrı şəhərlərdə camaat dinc etiraza qalxanda, həmin şəhəri qanına qəltan edir, camaatı tutur, işgəncə verir, guya ki, hakimiyyətini möhkəmləndirirdi.Bu cəllad adi demokratik siyasi mübarizənin qarşısını aldıqca, dünyəvi demokratik müxalifəti məhv etdikcə radikal dini müxalifət gizlində formalaşır və güclənirdi.Sonra Hafiz öldü, hakimiyyəti gədəsi Bəşərə ötürdü. O da atası kimi cəlladlıq etməklə şad-xürrəm həyat sürürdü.Bir gün uzaq Tunisdə oxşar əziyyətdən boğaza yığılmış camaat tamamilə təbii olaraq, spontan şəkildə ayağa qalxdı və öz diktatorlarını qovdu. Bu dalğa xeyli diktaturadan əziyyət çəkən ərəb ölkələrinə yayıldı.Həmçinin Suriyada da camaat Əsəd rejiminə qarşı dinc etirazlara, küçə nümayişlərinə başladı. Amma Tunis diktatorundan fərqli olaraq cəllad Bəşər camaatı vurmaq əmri verdi. “Dövlətçilik, vətən, bizi istəməyən qüvvələr” adında həyasızlığa başladı. Dinc nümayişçilər tutuldu, söyüldü, döyüldü, öldürüldü. Camaat evlərinə çəkildi. Amma meydan boş qalmadı. Radikallar əldə silah Əsədə qarşı vuruşa girişdi, vətəndaş müharibəsi yarandı.Nəticə nədir? Yüzminlərlə insan həlak oldu. Milyonlarla suriyalı vətəndən didərgin düşdü.Ərazilərin istisnasız hamısı başqa-başqa dövlətlərin nəzarətinə keçdi. Məsələn, Türkiyə heç vaxt Afrini Əsədə qaytarmayacaq. Yaxşı da edəcək. Əsəd özü nəyə isə nəzarət edirmi, prezidentdirmi? Təbii ki, yox. Suriyanın o hissəsi Rusiyanın de-fakto əyalətidir, Əsəd özü isə Putinin girovu, əlinin altındakı gədəsi.Yəni, bir ailənin bütöv bir ölkəni öz mülkünə çevirmək niyyəti o ölkənin tamamilə məhvi ilə nəticələndi. Əsəd gil elə belə də düşünürdülər. Əgər Suriya mənim olmayacaqsa, heç olmasın, cəhənnəmə məhv olsun, getsin. Elə də oldu. Suriya adında dövlət yoxdur. Əsəd adında dövlət başçısı da yoxdur. Dövlət, ölkə dağılmış. Əsəd və ailəsi isə girova çevrilmişdir.Halbuki vaxtilə ata-bala diktator olan Əsədlər, cəmi bircə demokratik seçki keçirsə idilər, nə olardı?Suriya dövləti yerində idi, Əsəd ailəsi isə lap hakimiyyətlərini itirsə idilər də, bütün dünyanın rəğbətini qazanar, tarixə məhz demokratik islahatçı kimi düşər, hal-hazırda normal həyat sürər, cəmi aləmi rahat və hörmətlə gəzər, qarşılanar, uşaqlarının normal gələcəyini təmin edər, bütün bu psixoloji travmalardan, stresslərdən qoruyardılar, tay indiki kimi nəsillikcə Rusiyanın Suriyadakı bazasında qapanıb qalmazdılar.Diktatura və radikalın qarşıdurması arasında bütün cəmiyyəti bəlalardan qurtaracaq bir yol var, demokratiyaya keçid. Hələ ki, nəzarət edirsən, bircə demokratik seçki həm mübarizənin radikallaşmasının, qanlı inqilabların qarşısını alır, mübarizəni küçədən parlament divarları arasına daşıyır, onu küçə səviyyəsindən mədəni rəqabət səviyyəsinə qaldırır.Dövlətin gücünü legitimləşdirir, ona xalq dəstəyini təmin etməklə yenilməz hala gətirir. Adekvat rəqabət millətin ağıllı, savadlı, bacarıqlı, vicdanlı adamlarının yüksəlişinə şərait yaradır və beləliklə bütün cəmiyyətin inkişafı, tərəqqisi labüd məntiqi yola çevrilir. Belələrini məhv edib, didərgin salıb, cəmiyyətin tör-tökülüntülərini yuxarılara qaldırmaq isə labüdən tənəzzülə və oradan da məhvə aparır.Nəyə nail oldu Əsəd? Cavabı hamınız görürsünüz. İt də getdi, ip də...
Collapse )
Resulzade

Да простят меня азербайджанцы - Русский полковник

Resulzade

31 Dekabr Dünya Azərbaycanlılarının həmrəylik günüdür


Erkin Qədirli öz FB səhifəsində [Azərbaycanlıların yaşadığı coğrafiyadan yazır]

Azərbaycan xalqı böyük, amma bölünmüş xalqdır - Quzey Azərbaycan, Güney Azərbaycan, Borçalı, Dərbənd, Zəngəzur və s. 90-cı illərin sonunda belə bir lətifəsayağı hekayə vardı. ABŞ'ın yüksəkrütbəli rəsmisi gəlir Bakı'ya, burada Heydər Əliyev'lə görüşür. Görüşün rəsmi hissəsindən sonra Heydər Əliyev ABŞ rəsmisinə deyir: "İran'da 25 milyon Azərbaycanlının yaşadığını bilirsinizmi?" ABŞ rəsmisi də cavab verir: "Doğrudan? Onlar oraya necə gedib çıxıblar?" O zamanlar, bu lətifənin məqsədi - Qərb siyasətçilərinin bölgəmizi yaxşı anlamadığını, bu bölgədə xalqımızın çəkisini tam dəyərləndirə bilmədiyini göstərmək olub. İndi ölkəmizi və bölgəmizi daha yaxşı tanısalar da, dəyərləndirmədə hələ də xeyli yanlışlara yol verilir.

Təxminən 10 il bundan öncə, BBC, Amerikanın Səsi və Azadlıq radiolarının, müvafiq olaraq London'dan və Vaşinqton'dan gəlmiş rəhbərlərilə görüşüm olmuşdur (görüşdə başqa adamlar da vardı). Qonaqlar, öz radiolarının Azərbaycan dilində yayımını azaltmaq haqqında fikirlərimizi almağa gəlmişdilər. Əslində, qərarlarını vermişdilər, sadəcə könlümüzü almaq istəyirdilər. Yayımı azaltmaqla bağlı qərarlarının yanlış olduğunu onlara bildirdim. Dedim ki, Azərbaycan dilinin coğrafiyası, Azərbaycan Respublikasının sərhədlərini aşır, çevrəsi daha böyükdür. Bu dildə yayımın azaldılması, bu dildə danışan və Azərbaycan Respublikasının kənarında yaşayan milyonlarla insanların məlumatlanmasına əngəl ola biləcək. Nə isə, dediyim kimi, qərarlarını vermişdilər, yayımı azaltdılar. Demək istədiyim odur ki, dilimizin dünyanı-anlama və dünyaya-açılma imkanları (coğrafi çevrəsi) çox genişdir. Biz Uyğurları, Kırım Tatarlarını, Suriya və İraq Türklərini, Qaqauzları rahat anlaya bilirik. Türkiyə'ni demirəm heç. Orta Asiya'ya da bu dil vasitəsilə açılmaq imkanları az deyil.

Xalqımız hər zaman özünü daha böyük bir düyanın parçası sayıb, özünə qapanmayıb. Bir tərəfdən Türk Dünysaı, o biri tərəfdən İslam Dünyası. İkisi də xalqımıza doğmadır, kimliyimizin önəmli hissəsidir. Bunun üzərinə sonradan (Çar Rusiyası dönəmində) Avropa dəyərləri də gəldi. Odur ki, insanlarımızın bu üç (Türk, İslam və Avropa) dünyada olan gedişata böyük maraq göstərməsi təəccüblü və təsadüfi deyil. Xalqımız dünyaya açıqdır, yenilikləri kimliyinə təhlükə saymır, dəyişmək üçün nədənsə imtina etmək seçimi qarşısında qalmır.

Xalqımızın Quzey Azərbaycan'da, indiki Azərbaycan Respublikasının sərhədləri içində yaşayan bir parçası, özəlliklə Sovet dönəmində, Türk və İslam dünyalarından ayrı düşdü (uzaqlaşdırıldı). Kiçik bir ərazidə özümüzü yenidən anlamalı olduq. Təəssüf ki, Sovet quruluşunun qapalılığı ortamında xalqımız yenidən bölündü - bu dəfə daha çox öz içində. Toplumda "Rus sektoru" və "Azərbaycan bölməsi" bölgüsü çox süni olsa da, təəssüf ki, təsirli və qalıcı oldu. Yerlibazlıq və qohumbazlıq da bir ayrı problemə çevrildi, təsisatlandı. Qapalılığın mənfi yan təsirləridir. Sovetin qapalılığı, Gürcülərdən və Ermənilərdən fərqli olaraq, xalqımızın kimliyinə bir sıra təhlükə yaratdı. Gürcülər və Ermənilər Sovetin qapalılığından xeyli yararlana bildilər. Onlar onsuz da bu coğrafiyada özlərinə yad saydıqları Türk və İslam dünyasından uzaq durmağa çalışırdılar. Sovet quruluşu onlar üçün milli kimliklərinə təhlükə yaratmadan əlavə inkişaf imkanlarını açdı. Bizim xalq isə, bəlli bir inkişaf yolu keçsə də, əvvəllər özünə doğma saydığı bu iki dünyadan ayrı düşdü, bununla da dərin kimlik böhranının içinə girdi (həmin böhranın təsirlərini bugün də görə bilirik). Onu da deyim ki, kimlik böhranının biliklə heç bir əlaqəsi yoxdur. Xalqımız indi daha çox bilikli, amma daha az kimliklidir.

Kimliyin güclənməsi üçün birliyə gərək vardır. Həmrəylik - birliyin yalnız bir parçasıdır. Özəl və özül dəyərlərlə bağlı həmrəyliyə ehtiyacımız böyükdür. Dünya Azərbaycanlıların Hərməylik Günü, heç şübhəsiz, siyasi bayramdır. Onun yaradıcısı və daşıyıcısı dövlətdir. Dövlətin güclənməsində belə bayramların öz yeri və önəmi olur. Hamımızın bu Bayramı qutlu olsun!


Resulzade

Britaniya, ABŞ despotik İran şahını müdafiə edəndə də ədalətsizlik ediblər


Altay müəllim [tarixi nümunədən yazıb]

İkinci Dünya Müharibəsindən sonra İran iqtisadiyyatı sürətlə inkişaf edib. Misal üçün, ÜDM artımı 1964-1978-ci illərdə 13.2 faiz olub. Üstəgəl, İran bölgənin ən nüfuzlu dövlətləri sırasında yer alıb. Şah hökuməti topa-topa gəncləri təhsil üçün xaricə göndərib. Başqa sözlə İranda camaatın şah rejimindən narazılığının səbəbi iqtisadi-sosial səbəblərdən çox, mütləq monarxiya, despotizm, korrupsiya, ölkə varidatının şah ailəsi və əlaltıları tərəfindən xaricə daşınması idi. Yəni camaat azadlıq, ləyaqət, düzgünlük istəyirdi, narazılığı bütün bunların olmamasından idi.

Bu mütləq monarxiya israrlı şəkildə ölkədəki sekulyar millətçi, solçu və sair müxalifəti əzirdi və demokratik açılıma imkan vermirdi. Örnəyi Mosaddeqin başına gətirilənlər idi ki, bu işdə Britaniya ilə ABŞ da İran despotuna maddi və geosiyasi maraqlarına görə dəstək verirdi. Çünki müttəfiq idilər.

Lakin sekulyar müxalifət zəiflədildikcə yerini ümidi Allaha qalmış camaatın rəğbətini qazanan dini müxalifət tuturdu. Sonda labüd olaraq despotizm sıradan çıxdı və hakimiyyətə dini müxalifət gəldi.

İndi görürsən bizdə sırf kimlik siyasətindən çıxış edən şiə icmamızın siyasiləşmiş nümayəndələri Suriyadan danışanda deyirlər ki, ora Əsəd dövründə normal ölkə idi, filan. Hələ hansısa rəqəmlər filanla da bunu sübut etmək istəyirlər. Halbuki yuxarıda dediyim kimi həmin o rəqəm filan arqumentindən çıxış etsək, şah İranı istər Əsəd Suriyasından, istər Qəzzafi Liviyasından, istər Mübarək Misirindən qat-qat normal ölkə idi.

Fəqət dediyim kimi insanları narazı salan məhz despotizm, mütləqiyyət, korrupsiya, ləyaqətsizlik, nə bilim məmur, oliqarx, hakim ailə üzvlərinin özbaşınalığı qarşısında acizlik, ölkənin varidatının Əsədlər, Qəzzafilər, Mübarəklər filan tərəfindən ora-bura səpələnməsi idi.

Hamısı da İran şahı kimi ölkədəki dünyəvi, filan müxalifəti əzirdi. Amma əzdikcə də yerini siyasi İslam tuturdu. Bir gün despotizm təbii olaraq çökdü (bir gün mütləq belə olur) və dini müxalifət hakimiyyətə iddia etdi. Misirdə də, Suriyada da, Liviyada da eyni şey oldu.

Ona görə bizim həmin o siyasiləşmiş şiələrin İran şahını söyüb, Əsədin tərəfini tutması bir-birinə sırf zülmə qarşı mübarizə, ləyaqət, elementar ədalət filan baxımından zidd məsələlərdir. Bu sırf maraqların danışmasıdır, ikili standartdır, ədalətsizlikdir.

Necə ki, Britaniya, ABŞ despotik İran şahını, Səudiyyə, Bəhreyn, Azərbaycan rejimini müdafiə edəndə ədalətsizlik edirdilər, eləcə də İran və bizim siyasiləşmiş şiələr despot Əsədi müdafiə edəndə eyni cür ədalətsizlik edirlər.

Yəni necə ki, ABŞ dövləti Səudiyyənin despotik olduğunu bilə-bilə maraqları naminə onu müdafiə edir, eləcə də İran dövləti və kimliyin doğurduğu loyallıqdan çıxış edən siyasiləşmiş şiələr Əsədin despotik olduğunu bilə-bilə maraqları naminə onu müdafiə edir.

Bizim kimi liberal-demokratlar isə həm ABŞ və İngiltərənin müttəfiqləri olan İran şahını, Səudiyyə rejimlərini müdafiə etməsini, həm də indiki İranın Əsədi müdafiə etməsini pisləyirik. Çıxış nöqtəmiz məhz prinsiplərdir. Despot elə despotdur. Ağına da lənət, qarasına da.

İndi o düzdür ki, biz ideoloji olaraq Qərb sisteminə daha yaxınıq, çünki bütün çatışmazlıqlarına baxmayaraq liberal-demokratiyanın daha inkişaf etmiş forması məhz orada var.

Bir örnək verim. ABŞ hökuməti Səudiyyəni maraqları naminə müdafiə etsə də, mediasından tutmuş, insan haqları təşkilatlarına, ali məktəblərinə qədər onun mənfi tərəflərini yazırlar, dilə gətirirlər, öz hökumətlərini belə rejimləri müfafiə etdiyi üçün sərt şəkildə tənqid edirlər. Şəxsən Səudiyyədən qaçan şiənin məhz o insan haqları təşkilatlarının köməyi ilə ABŞ-da sığınacaq almasına köməklik göstərildiyini görmüşəm. Amma mən İranı qoyuram kənara, bizim siyasiləşmiş şiələrin birindən də hələ Əsədin yüngülcə tənqidini belə eşitməmişəm. Sistem fərqidir.

Haşiyə çıxaraq əlavə edim ki, İran da Qərb sisteminin bir sıra xüsusiyyətlərini əxz edib və bu onu Səudiyyədən daha üstün mövqeyə qoyur. Tutaq ki, İrandakı seçkili prezident vəzifəsi, onun iki dəfədən çox dalbadal seçilə bilməməsi, parlament və sairə, sırf Qərbin liberal-demokratik sistemindən əxz olunmuş institutlar, prosedurlardır ki, İranı Səudiyyə ilə müqayisədə daha sanballı və güclü edir. Nə olsun ki, Səudiyyə daha pullu ölkədir.

Fəqət bu əxzolunmalara baxmayaraq, İran sisteminin vətəndaş azadlıqları və insan haqları baxımından çox ciddi, istənilən liberal-demokrat üçün qətiyyən qəbulolunmaz çatışmazlıqları da vardır və bunlar İranın özünü də geri salır, hətta bəzi sahələrdə Azərbaycandan da. Bu da sistemin dini-teokratik olması ilə əlaqədardır.

Başa düşmək lazımdır ki, Qərb sistemində azadlıqların dairəsi genişləndikcə, başqa sözlə tərəqqi davam etdikcə dünyada xeyli adam, hətta Qərb dövlətlərinin maraq üzərində qurulan siyasətindən çox narazı olsa belə, enində-sonunda məhz həmin azadlıqlara görə Qərb cəmiyyətlərinin pərəstişkarına çevrilir, zülmdən qaçanda da məhz ora gedir. Adicə niyə bu bölgədə kasıb Gürcüstanın varlı Azərbaycandan daha cəlbedici olduğunu yada salın. Yalnız və yalnız müqayisədə nisbətən azad ölkə olduğuna görə.

Bizim xalq da illyuziyaya qapılmasın, Azərbaycan hökuməti də azadlıqları boğduqca o biri müstəbidlərin yolunu gedir. Bir tərəfdən ölkəni dünyada gözdən salır, o biri tərəfdən labüd məşəqqətlərin yolunu açır. Həqiqi liberal-demokratiyasız davamlı sabitlik olmur.